|
نوشته : علی اکبر «حسینی » – کابل
تاریخ نشر : ۹ می ۲۰۱۲ میلادی
استحمـار
روضه خوان آهنگ پاپ بالای منبر میکند
با کُمیدی وتـراژیک نغمـه هــا سـر میکند
تا که ســُرنای گلویـش سُر شود با د ست وپا
صوت خود با کله اش ، همسو وهمسرمی کند
ابتـــدا بازیر وبــم آواز را ســــازد
عیــــار
بعد ازآن او رقص دست وپا وهـم سر میکند
تا فریبــد مردمــان با جعــل
واغـــراق وغــلو
او روایاتِ دروغ وکذب ازبــَر مــــی کنـــد
روضه خوانهارا به هر مجلس
تو می بینی زیاد
چشم وگــوش مردمان را کور وهــم کـر میکنـد
گـاه خنداند چو دلقک مرد وزن را ساعتی
بعــد ازآن با حقــه بازی چشمهــا تر میکند
تا که در مجلس کسان را مست لا یعـقــــل کند
جــرعه های از جنونش بر همه سَر میکنـــد
چونکه عقل از کله های اهل مجلس دورشد
بعــد با
دیوانگــان بر پای ، محشر میکند
مرد وزن وقتی زخود بیخود شدند واحسرتا
آنزمان با شیطنت صد کـار دیگــــر میکنـد؟!
نقش استحمار را بنگـر کـه
بعضی خلق را!
با همه عقل ودو چشم وگوش آن خرمیکنـد ؟
دیده باشی مجلس خر سازی شیخ «
حکیم» !
آدمیان را چســا ن بی پا وبی سر مــی کنــد ؟
فکـــر استحمــار تا حاکم
شود بر کشوری
نـَـّره غولی را ، ولیِ خاص
ورهــبر میکنــد
مال ونامـوس مقلـد را ،هر آخـوندِ
مُحیل
تحت نام خمس وصیغه از کـَفـَش دَر میکند
لوح فکر مردمان را اوسیاه ســازد به فن
قلبهای پاک را ،چـِرک ومُکَـَـــّدر میکنـــد
دور شو از مجلس این جاهلان روضه
خوان
دین و دنیــــای ترا ویــران
وابتــر میکنـــد
دین وعقل وچشم وگوشت را همه برکاربنـــد
هر دو دنیای ترا این خـوب وبهـتـر میـکنـــد
از «حسینی» این سخن بر جان شنو بی مدعا
حقتعــــالی او ترا ســـالار وســـرور میکــنــــــد
پایــان
علی اکبر حسینی – کابل
روزجمعه - ساعت
22:10
چهارم قوس سال 1390
|
